علی عجمی، فعال حقوق بشر ساکن ایالات متحده در ۳۷ سالگی درگذشت. پیکر علی عجمی در رودخانهای کشف شده اما هنوز علت مرگ او مشخص نشده است.
به گزارش خبرگزاری ایبیسی۱۳ (abc123) پلیس پیکر علی عجمی را صبح روز چهارشنبه، ۶ مِی/ ۱۷ اردیبهشت، در دریاچه مکگورن در شهر هیوستون ایالت تگزاس کشف کرده است.
تحقیقات پلیس درباره علت مرگ علی عجمی در جریان است و هنوز علت مرگ او مشخص نیست.
علی عجمی متولد ۱۳۶۲ در شهرستان سبزوار واقع در استان خراسان رضوی بود و هنگام مرگ ۳۷ سال داشت.
علی عجمی فعال دانشجویی چپ و دانشجوی سال آخر رشته حقوق در دانشگاه بود که بهمنماه سال ۸۸ در منزل پدرش در روستایی از توابع سبزوار بازداشت شد. او به اتهام «تبلیغ و تبانی علیه نظام» و «اقدام علیه امنیت ملی» به چهار سال زندان محکوم شد که در دادگاه تجدید نظر حکمش به دو کاهش پیدا کرد.
علی عجمی در دوران تحصیل سردبیر نشریه دانشجویی «دنیای بهتر» بود و پس از آزادی زندان ایران را ترک کرد. در سالهای گذشته او به عنوان فعال حقوق بشر با سازمانها و رسانههای مختلفی از جمله ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر (هرانا) همکاری داشت.
خبر شوکه کننده ای بود و در این روز ۱۹ اردیبهشت که دهمین سالگرد اعدام معلم شهید فرزاد کمانگر و شیرین علم هولی زن آزادۀ کورد و یارانشان علی حیدریان و فرهاد وکیلی و مهدی اسلامیان را پشت سر می گذاریم، بار دیگر دل مردم و فعالان اجتماعی و سیاسی را به درد اورد.
نام درست ایشان علی ابر عجمی بود، نام درست نشریه شان هم «جهانی بهتر» بود. قبل از این نشریه هم نشریۀ دیگری را به نام «فریاد» منتشر می ردند که توقیف شد. ایشان عضو رسمی «دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب» بودند و در سال ۱۳۸۴ وار دانشگاه تهران شدند. در سال ۱۳۸۸ در اعتراضات دانشجویی نقش داشتند و به ویژه در مراسم روز دانشجو آن سال نقش ایفا کردند. در همان سال هم دستگیر و سپس زندانی شدند و پس از آزادی متوجه شدند که مدتهاست از دانشگاه اخراج شده اند. یاد علی عجمی عزیز گرامی و نامش در دفتر حقیقت مثبوت باشد. جوانان و دانشجویان بیشتری تا رسیدن به سوسیالیسم و دموکراسی راستین و رادیکال راهش را ادامه خواهند داد.
کارو / ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۹
شعر زنده یاد سیمین بهبهانی برای شهادت فرزاد کمانگر، شیرین علم هولی، علی حیدریان، فرهاد وکیلی و مهدی اسلامیان:
بگو چگونه بنویسم یکی نه، پنج تن بودند
نه پنج، بلکه پنجاهان به خاطرات من بودند
بگو چگونه بنویسم که دار از درخت آمد
درخت آن درختانی که خود تبر شکن بودند
بگو چگونه بنویسم که چوب دارها روزی
فشرده پای آزادی به فرق هر چمن بودند
نسیم در درختستان به شاخه ها چو می پیوست
پیام هاش دست افشان به سوی مرد و زن بودند
کنون سری به هر داری شکسته گردنی دارد
که روز و روزگارانی یلان تهمتن بودند
چه پای در هوا مانده چه لال و بی صدا مانده
معطل اند این سرها که دفتری سخن بودند
مگر ببارد از ابری بر این جنازه ها اشکی
که مادران جدا مانده ز پاره های تن بودند
ز داوران بی ایمان چه جای شکوه ام کاینان
نه خصم ظلم و ظلمت ها که خصم ذوالمنن بودند
یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد
کارو / ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۹
در نگذشت عزیزمن توسط همون تیم تروریستی جمهوری اسلامی که حدود
یکماه پیش در کانادا به همین روش کیا کیامهر رو به قتل رسوندند کشته شد!
چشم سازمان سیا و پلیس آمریکا روشن که تروریست ها با برنامه ای
که از تهران دارن به راحتی وارد خاک آمریکا و کانادا میشن و به راحتی
ترور میکنن و بر میگردن! حالا متتظر بعدی و بعدی هاش هم باشید! من
نمیدونم جمهوری اسلامی چی به دنیا میده که دنیا جلوش خفه خون گرفته؟
تبریک به جاستین جون و عمو ترامپ که میزبان تروریستهای جمهوری اسلامی بودند
ایمان / ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۹