Xəzər rayonunun Binə qəsəbəsində 24 yaşlı Fatimə Rəhmanzadənin küçənin ortasında bıçaqlanaraq həyatını itirməsi bir daha qadınlara qarşı zorakılıq problemini gündəmə gətirir. Gənc bir qadının həyatının bu şəkildə yarımçıq qalması yalnız bir ailənin deyil, bütövlükdə cəmiyyətin ağrısıdır.
Fatimənin cəmi 24 yaşı var idi. O, həyatının ən gözəl çağında çalışır, öz gələcəyini qurmağa çalışırdı. Məlumata görə, hadisədən təxminən 2-3 ay əvvəl ərazidəki restoranlardan birində işləməyə başlamışdı. Onun həyatının hansı arzularla, hansı planlarla davam etdiyini artıq heç vaxt bilməyəcəyik. Çünki bir insanın həyatına zorakılıqla son qoyulub.
Qadın qətli heç bir halda “ailə məsələsi”, “şəxsi münaqişə” və ya adi bir hadisə kimi qəbul edilməməlidir. Bir qadının həyatını əlindən almaq ağır zorakılıqdır və buna bəraət qazandıracaq heç bir səbəb yoxdur. Cəmiyyət olaraq ən təhlükəli məqam zorakılığın özündən əlavə, ona qarşı laqeyd münasibətdir.
Qadınların küçədə, iş yerində, evdə və cəmiyyətin hər bir yerində təhlükəsiz yaşamaq haqqı var. Heç bir qadın qorxu içində yaşamağa, təhdidlərə dözməyə və zorakılığı “taleyinin bir hissəsi” kimi qəbul etməyə məcbur deyil.
Belə hadisələr bizə göstərir ki, zorakılığın qarşısının alınması yalnız hadisədən sonra cəza verməklə bitmir. Erkən müdaxilə, maarifləndirmə, qadınların hüquqlarını bilməsi, zorakılıq əlamətlərinin ciddiyə alınması və ətrafdakı insanların susmaması da böyük əhəmiyyət daşıyır.
Fatimənin ölümü bir xəbər başlığı kimi unudulmamalıdır. Onun adı bizə xatırlatmalıdır ki, qadın qətllərinə, zorakılığa və insan həyatına qarşı hörmətsizliyə susmaq olmaz.
Bir qadının həyatı “bir hadisə” deyil. Bir qadının həyatı bir dünyadır.
Cəmiyyət olaraq etməli olduğumuz ən azı budur: zorakılığı normallaşdırmamaq, qətli bəraətləndirməmək və təhlükə qarşısında susmamaq.
Fatimənin ailəsinə və yaxınlarına səbir diləyir, qadınlara qarşı hər cür zorakılığı qətiyyətlə pisləyirik.
Qadınların yaşamaq haqqı müzakirə mövzusu deyil. Bu, fundamental insan haqqıdır.
Elmar
