به مناسبت اولین سالگرد فاجعهی تلخ سرنگونی هواپیمای اوکراینی، توسط سامانه پدافند موشکی سپاه پاسداران، نماآهنگی به نام «پروانهها» منتشر شده است. این نماآهنگ به یاد جانباختگان پرواز PS752 ساخته و به بازماندگانشان تقدیم شده است. نقاشىهاى به کار گرفته شده در این نماآهنگ، اثر هنرمندى ساکن ایران است که در کارگاهش چهرهى ۱۷۶ مسافر این پرواز را به تصویر کشیده است. خواننده این کار لیلی محسنی است و ریرا عباسی، ترانهسرای این اثر است .موسیقی «پروانهها» ساخته فرهنگ رنجبر و ارکستراسیون، تنظیم، میکس و مسترینگ به عهده مهران مصدق بوده است.
لیلی محسنی کار خود را در حوزه موسیقی با نوشتن ترانه آغاز کرده و در رشته زبان و ادبیات فارسی تحصیل کرده است. بیشترکارهای او بازتابدهنده مشکلات اجتماعی به ویژه در حوزه زنان است. او در فیسبوک خود نماآهنگ «پروانهها» را به همراه این یادداشت منتشر کرده است:
«ما هنوز ناباورانه به تأخیر در پرواز، به اسامى مسافرانى که در لحظات آخر خط مىخورند، به چمدانهایى که بار زده مىشود و نمىشود، به آخرین پیامها، تماسها، عکسها و فیلمها، تعداد آن موشکهاى لعنتى، به فاصلهى میان موشکها، به بازشدن کمربند صندلىها در آن ثانیه هاى لعنتى، به آن شرارهها… آخ شرارهها که مىبارید، مىبارید… خیرهایم…
ما هنوز در آن کفش بىپناه قرمزرنگ، در آن کتاب موسیقى غلتیده در خاک، در آن ساعت مچى شکسته، در آن عکسها و عروسکهاى سوخته، در چمدانهاى غارت شده و حلقههاى دزدیده شده و پیکرهاى تکه تکه شده جا ماندهایم. و یادمان نمىرود که چگونه در تاریکى و روشنایى صحنهى جنایتتان را پاک و همه چیز را غارت کردید و دروغ گفتید و دروغ گفتید و انکار کردید.
روى تابوتها را پرچم عاریهاى کشیدید که به نام شهیدان وطن که با فرمان و دستان خودتان کشته بودید، تشییع کنید و کردید. با تهدید و ارعاب، بازماندگان را، مادران را پشت حصارها جا گذاشتید و بر پیکرهاى دزدیده شدهى پارههاى تنشان نماز خواندید و تشییع کردید. یادمان نمى رود!
ما هنوز در آن جعبهى سیاهى که براى از میان بردنش تمام تلاشتان را کردید، مات و مبهوت و خیره ماندهایم اما زمان دیگرى فرا خواهد رسید.»
